നവഭാവുകത്വം…

സ്നേഹവും അക്ഷരങ്ങളും, വായനയും മാനവികതയും മാനവികതയും സംഗമിക്കുന്നുണ്ട് ഈ മുദ്രയില്‍…ചെറുപഴശ്ശി സ്വദേശി ജിഷ്ണു രൂപകല്‍പന ചെയ്ത ഗ്രന്ഥാലയത്തിന്റെ പുതിയ ലോഗോ..

Advertisements

മാതൃഭൂമി കൃഷിഭൂമി പുരസ്കാരം

ആത്യന്തികമായി മണ്ണിൽ ചവുട്ടി നിൽക്കുന്നവൻ തന്നെയാണ് സമാദരിക്കപ്പെടുക…..ഈ സന്തോഷം ഞങ്ങളുടേത് കൂടിയാണ്!!

2017-03-14-MB-award

 

” ചെലപ്പെല്ലം എനിക്ക് തോന്നും, ഞാനൊരു മണ്ണെരയാന്ന്. പകല്ന്നും രാത്രീന്നും ഇല്ലാണ്ട് മണ്ണിൽ പൊളക്ക്ന്ന മണ്ണെര. പതിനൊന്നാം വയസില് ഇറങ്ങിയതാണ് വയലില്.പിന്നെ ഈ കാണ്ന്ന വയലില് തന്നെ ജീവിതം. പത്തയ്മ്പത്തഞ്ച് കൊല്ലത്തിനിടെ പെയ്ത മഴയത്തറേം ഞാൻ ഈ വയലില് നിന്ന് കൊണ്ട്റ്റ്ണ്ട്. മാങ്ങാടൻ തോർത്ത് മുണ്ടും തലേക്കെട്ടും. വയലില് കുപ്പായം പറ്റൂല്ല. അങ്ങിനെ കരിഞ്ഞ് പോയതാണ് എന്റെ മേല്.ദാ, ആ കാണ്ന്ന മലയൻ കുനിമ്മല് ഉസ്കൂളില് അഞ്ചില് നിർത്തിന് പഠിത്തം.അന്നേ ചെവിട് കേട്ടൂs. മാഷന്മാര് പറീന്നത് കേട്ടാലല്ലെ എന്തെങ്കിലും പഠിക്കാൻ പറ്റൂ?.. അങ്ങിനെ പഠിത്തം നിന്നു.പിന്നെ അച്ഛന്റൊപ്പരം വയലില് തന്നെ എത് നേരോം.ബെല്യ ഉത്സാഹേര്ന്ന് കിളക്കാനും മറിക്കാനും. പൊടിച്ചെക്കൻ ഉച്ചവെയില് കൊള്ള്ന്നത് ബെല്യ മനപ്രയാസേര്ന്ന് അമ്മക്ക്. എന്തോ മണ്ണ്ല്ള്ള പണി കഷ്ടപ്പാടായി തോന്നീറ്റല്ല എനക്ക്.നമ്മള്ട്ട വിത്ത് മൊളക്കുമ്പം.. പൂക്കുമ്പം… കായി പിട്ക്കമ്പം മനസില് ഇണ്ടാവുന്ന ഒരു സന്തോഷംണ്ട്.. അത് അനുഭവിച്ചന്നെ അറിയണം. നമ്മക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ്ണ്ടാവ്ന്നത് പോലെ തന്നെ… ചെലപ്പം ഞാൻ മണ്ണിനോടും കരിമ്പ്നോടും ബർത്താനം പറയും. അതും ചെലതെല്ലം എന്നോട് പറയ്ന്ന്ണ്ട്ന്ന് എനിക്ക് തോന്നും. അങ്ങിനെ മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പം മറ്റൊന്നും ചിന്തേല്ണ്ടാവൂല. പൊടി ചെക്ക നായ കാലത്തേ കിളക്കാനും എടകൊത്താനും എനിക്കൊരു മിട്ക്ക്ണ്ട്. കയ്പ്പക്ക് നല്ല പാങ്ങില് ഒല്ലല് കുത്തും.കുണ്ട് കൊളത്തന്ന് മൺപാനീല് വെള്ളം തൂക്കി നട്ടിക്ക് നനച്ച് അന്നേ അന്റെ ശരീരം ഒറച്ച്.ഈ കരിമ്പ് അത്ര എളുപ്പുള്ള പണിയല്ല .തിന്നുമ്പേ ഉള്ളൂ കരിമ്പിന് മധുരം. ഓലകൊണ്ട് മേലാകെ മുറിയും. മൊരം മൂർച്ചയാണ് കരിമ്പോലക്ക്. പുതിയ ബ്ലേഡ് പോലെ. ബ്ലേഡോണ്ട് വരഞ്ഞപോലെ ചോര ഒലിപ്പിച്ചാണ് പണി കേറുക. കുളിക്ക്മ്പം ചൂട് വെള്ളം മേത്ത് പോരുമ്പം ആകെ ഒരു പോച്ചലാണ്.അങ്ങിനെ മടുത്ത് റ്റ് ഒരു കൊല്ലം കരിമ്പ് പണി നിർത്തി.അച്ഛനായി തൊടങ്ങിയ കൃഷിയാണ്.കൃഷി ബേണ്ടാന്ന് ബെച്ച നാള് മുതൽ ഒറങ്ങാനായില്ല. മനസ്സില് ഒരു പൊരു പൊരുപ്പാട്.ദാമൂ.. നീ ചെയ്തത് ശരിയായ്ല്ലാന്ന് ഉള്ള്ന്ന് ഒരാന്തല്… പിറ്റേ കൊല്ലം എട്ന്ന്ല്ലോ തണ്ട് ശരിയാക്കി പിന്നേം കരിമ്പ് നട്ട്.പാപ്പിനിശേരി മൂന്ന് പെറ്റുമ്മ പള്ളിലും ആയാർ മുനമ്പത്തും മാണിയൂര് പാറാപ്പള്ളീലും പത്തയ്മ്പത് കൊല്ലായി ഈ കരിമ്പാണ്. നേർച്ചക്കാലത്ത് പാട്ടക്കാര് വന്ന് കൊണ്ടോവും. പണ്ടൊക്കെ ഞാളന്നെയാണ് നേർച്ചക്ക് കൊണ്ടോയി കൊടുക്ക്വ.അതിലൊരു സ്നേഹോം തൃപ്തീം ഇണ്ടേര്ന്ന്…. “”…… [ഭാഗം ഒന്ന് അവസാനിക്കുന്നു ]കൊണം കെട്ടുപോയ മണ്ണിൽ എല്ലാർക്കും വേണ്ടി നയിക്ക്ന്നോൻ ” മലയൻകുനി ദാമോദരന്റെ ജീവചരിത്രത്തെ കൂട്ടുകാരനായ കെ പി കണ്ണേട്ടൻ ( ബഡായി കണ്ണൻ എന്ന പേരാണ് സുപരിചിതം. -ഇരട്ടപ്പേരാണ് ! കണ്ണേട്ടൻ ക്ഷമിക്കുക) ഒറ്റവാക്കിൽ കാച്ചിക്കുറുക്കി അവതരിപ്പിച്ചത് ഇങ്ങിനെയാണ്. ദാമുവേട്ടന്റെ ഭാഷയിൽ പൂല് ഇല്ലാണ്ടാവുകയാണ് ( പൂല് എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ നനവ് എന്നർത്ഥം. അലങ്കരിച്ച സാഹിത്യ ഭാഷയിൽ ആർദ്രത എന്നൊക്കെ പറയാം) മണ്ണിൽ. കൃത്രിമ കൃഷി രീതികളും കണ്ണില്ലാത്ത നിർമാണവും നമ്മുടെ ദുരയും മണ്ണിനെ അത്രമേൽ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു! പഞ്ചാര വാക്കുചൊല്ലി മണ്ണിനെ മയക്കിയോൻ എന്ന ഈരടി കണ്ണേട്ടൻ ചൊല്ലിയത് ദാമുവേട്ടനെ കുറിച്ചായിരുന്നു! മണ്ണിനെ മയക്കിയെടുത്തവൻ എന്ന കണ്ണേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ എത്ര അർത്ഥവത്താണ്! ദാമുവേട്ടൻ വിളിച്ചാൽ മണ്ണ് വിളി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. മണ്ണിന്റെ മിടിപ്പുകൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ്മണ്ണും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ജൈവബന്ധം തന്നെയാണ് കണ്ണേട്ടൻ പറയുന്നത്. മലയൻകുനി ദാമോദരേട്ടനുമായുള്ള സംഭാഷണം തുടരുന്നു: പത്തിരുപത് കൊല്ലം മുൻപ് വരെ ചെക്യാട്ട് പത്തും പന്ത്രണ്ടും ഏക്കർ പാട്ടത്തിന് വാങ്ങീറ്റ് കൊളളിക്കേങ്ങ് (കപ്പ) നട്ടിറ്റ്ണ്ട് ഞാൻ. ഇപ്പം ചെക്യാട്ട് ഒരു കൂടംകുത്താൻ സലം ല്ലാണ്ടായി.വാർപ്പ് വീട് വെച്ചിറ്റ് അയില് കൂട്യാല് തിന്നാൻ ആര്ണ്ടാക്കും. മണ്ണിനെ വെറ്പ്പിച്ച്റ്റ് ആര് നന്നാവാൻ? ഒര്ക്വിന്റല് കൊളളിക്കേെങ്ങാക്കെ ചാലോട്ടേക്ക് തലപ്പേറ് കൊണ്ടോയിറ്റ്ണ്ട്. അങ്ങിനെ തലപ്പേറ് നടന്നിറ്റ് ഇരുപത്തഞ്ച് ഉറുപ്പിക കിട്ടാത്തോണ്ട് മടക്കിക്കൊണ്ടന്ന് ഇടവലക്കാർക്ക് കൊടുത്തിറ്റും ഇണ്ട്. നയിച്ച് ണ്ടാക്കോന്നോന് അയിന് തക്ക വെല ഇപ്പളും ഇല്ല.പത്തും നൂറും കിലോ പച്ച പറങ്കി പറിക്കാനുണ്ടാവും അന്നൊക്കെ. കൊള്ളിക്കേങ്ങിന്റെടക്കാണ് പറങ്കി നടുക. പത്ത് പായീലൊക്കെ അന്നേരം മൊളക് ഒണക്കാനിടും. കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് മയപെയ്തിറ്റ് പറം കെട്ടി ഒണക്കീറ്റ്ണ്ട്. കൃഷിപ്പണി എല്ലാ കാലത്തും വല്യ ബെശമം പിടിച്ച ഒന്നന്നെ. പക്കേങ്കില് അയിലൊരു സുഖംണ്ട്.നടുമുറിയുമ്പോലെ കണ്ടത്തില് പണിയെടുത്ത്, നല്ലോണം വെയർത്തിട്ട് കിട്ടുന്ന ഒറക്കംണ്ട്.അതൊന്നും പൈശകൊട്ത്താൽ കിട്ടൂല. ഈ പച്ചക്കറി നട്ന്നേന് ഒരു മട്ട്ണ്ട്. എടകൊത്തണ്ട നേരത്ത് അത് ചെയ്യണം. ചാണകം കലക്കി ഒഴിക്കണ്ട നേരം നോക്കി അത് ചെയ്യണം. നേരം കിട്ട്മ്പം ചെയ്തിറ്റ് കാര്യംല്ല. ഈ കരിമ്പിന്റെ പണിക്ക് ആയിരം ഉറ്പ്യ കൊട്ക്കാന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരും ബെരൂല്ല. മേല് മുറിയൂലേ. അത് ഞാനും രാഘവനും (അനിയൻ) തന്നെ ചെയ്യണം. എന്നാലും പോര, ചെലര് രാത്രീല് കരിമ്പ് പൊട്ടിച്ചോണ്ട് പോവും. ഒന്നും രണ്ടുംല്ല. കൂട്ടത്തോടെ.. അയിന് രാത്രീല് ഒറക്കൊയിഞ്ഞ് -കാവല് നിൽക്കണം. നയിച്ചോന മക്കാറാക്ക്ന്ന ഏർപ്പാട് വിടാൻ പറ്റ്വോ?ഈ പെടപ്പ് കണ്ടിറ്റ് ചെലര് പറയും. മതിയായിക്കൂടേ ദാമേട്ടാന്ന്. ബേജാറോണ്ടാന്ന്. എന്നാലും ദാമൂനെപ്പോലെ എല്ലാരും നിർത്ത്യാല് പിന്നെ നമ്മളെങ്ങനെ തിന്നു oന്ന് ആരും ആലോയ്ക്ക്ന്ന്ല്ല! മണ്ണില് നേരോം കാലോം നോക്കാണ്ട് നയിച്ചതോണ്ട് വയസ് കാലത്തും നല്ല കര്ത്ത്ണ്ട് അനക്ക്.. പണ്ടേ ഇങ്ങിനെ തന്നെ…. അതോണ്ട് പാർട്ടീന്റെ ജാഥക്ക് മൈക്ക് പേറുക ഞാനാണ്. ഒരിടത്തും ബെക്കാണ്ട് ഈ കിളിയളോo മുല്ലക്കൊടീം കയരളോം ചുറ്റീട്ട്ണ്ട്. അതൊര് ആവേശം തന്നെയാണ്. അടിയന്തിരാവസ്ഥ കാലത്ത് അവര് പല തവണ ഞാളെ പീട്യ കത്തിച്ച്റ്റ്ണ്ട്.ഒരിക്കല് ചട്ടി തൊപ്പിക്കാര് വീട് വളയാൻ വന്നപ്പം ഞാള് മണ്ടി. കെള ചാടി മറഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ട് പോയത് ചീങ്ങ മുള്ളിന്റെ കാട്ടിലേനും. ഒച്ചേം ബഹളോം തീർന്ന് നൂണ് വന്നപ്പം മേല് പറ്റെ മാന്തിപ്പൊളിച്ച പോലായിര്ന്ന്! ഈ മണ്ണ്ന്ന് ഒര് ദെവസം മാറി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റൂല. പിന്നെ ഞാനില്ല! ( മലയൻകുനി ദാമുവേട്ടൻ സഫ്ദർ ഹാശ്മി ഗ്രന്ഥാലയം പ്രവർത്തകരുമായും എൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പുരസ്കാര നിർണയ സമിതിയുമായും നടത്തിയ ദീർഘ സംഭാഷണം…. ]

 

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അനുസ്മരണം

ദൂരെ, അനന്തതയുടെ അറ്റത്ത് ഓർമകൾ തിളക്കമേറ്റിയ വാൽനക്ഷത്രം പോലെ നീ ജ്വലിക്കുന്നുണ്ട്… കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും മറവിയുടെ ഇരുൾ പടരാതെ പ്രകാശഗോപുരം പോലെ നീ ഞങ്ങളെ നയിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കും …. ഉണ്ണിയേട്ടനെ ഒന്നാം ഓർമദിനത്തിൽ നാട് ഓർമിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച വൈകീട്ട് നാലിന് ബമ്മണാച്ചെ രി ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സ്മാരക വായനശാലയിൽ … നമുക്ക് ഒരുമിച്ചിരിക്കാം ഓര്മകളുടെ വന്മരതണലിൽ….. എല്ലാവർക്കും സ്വാഗതം

2017-03-05-Unniyettan.jpg